საზოგადოებრივი
104.5 FM
თემის თვითორგანიზების გამოცდილება გასაბჭოებამდე
თვითმმართველობის რა გამოცდილება არსებობდა საქართველოში გასაბჭოებამდე, ეფუძნება თუ არა თვითმმართველობის რეფორმა ისტორიულ გამოცდილებას, ნახეთ "სტუდია რე"-ს ტელედისკუსია ზვიად ქორიძესთან ერთად. გადაცემაში მონაწილეობენ:- ანა მარგველაშვილი, სათემო განვითარების ცენტრი;- ირაკლი ხვადაგიანი, საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორია (SOVLAB);- დიანა კაკიაშვილი, კულტურული მემკვიდრეობის არასამთავრობო მონიტორინგი; - დავით ლოსაბერიძე, ადგილობრივი დემოკრატიის ქსელი.
წაკითხვა
„პოლიტიკური წითელი ჯვარი" - კიდევ ერთი გადარჩენილი ისტორია
საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორიამ წიგნად გამოსცა პუბლიკაცია - "დაკარგული ისტორია - საქართველოს პოლიტიკური წითელი ჯვარი", გამოკვლევა მე-19-20 საუკუნეების მიჯნაზე საქართველოში მოქმედი პოლიტპატიმართა დახმარების არალეგალური ორგანიზაციის, "პოლიტიკური წითელი ჯვრის", საქმიანობისა. ორგანიზაცია, რომლის წევრთა უმრავლესობა ქალები იყვნენ, თითქმის 1930-იან წლებამდე მუშაობდა არალეგალურად და დახმარებას უწევდა პოლიტპატიმრებსა და მათ ოჯახებს, ასევე იბრძოდა პოლიტიკური უფლებებისათვის და პოლიტპატიმართა მდგომარეობის გაუმჯობესებისათვის. საიდან გაჩნდა პუბლიკაციის მომზადების იდეა, ვინ იყვნენ „პოლიტიკური წითელი ჯვრის“ წევრები და რა ბედი ეწიათ მათ?http://www.radiotavisupleba.ge/pp/28193874/ppt0.html1921 წლის ივლისში, გასაბჭოებული თბილისის ორივე ციხეში - მეტეხსა და ორთაჭალაში - 600-მდე პოლიტიკური პატიმარი იხდიდა სასჯელს, მოგვიანებით, ნოემბრის ოპერაციისას, ბოლშევიკებმა საქართველოს რეგიონებში კიდევ 2 500-მდე პირი დააპატიმრეს. იმის გამო, რომ ციხის რაციონი საკმარისი არ იყო, საჭირო ხდებოდა პროდუქტით გარედან დახმარება. პუბლიკაციის მიხედვით, სწორედ 1921 წელს შეიქმნა თბილისში პოლიტიკურ პატიმართა დახმარების არალეგალური ორგანიზაცია, რომელშიც თავი მოიყარეს მეფის რეჟიმის დროს არალეგალურ მუშაობაში გამოცდილმა სოციალ-დემოკრატიული პარტიისა და ქალთა ორგანიზაციის ლიდერებმა. პუბლიკაციის ერთ-ერთი ავტორის, ირაკლი ხვადაგიანის, თქმით, ჯგუფის ორგანიზების ინიციატორი და პირველი ხელმძღვანელი იყო ელენე მაისურაძე - სახალხო გვარდიის მთავარი შტაბის წევრისა და ეროვნული საბჭოს დეპუტატის, ალექსანდრე მაისურაძის, ქვრივი. ირაკლი ხვადაგიანი იმასაც ამბობს, რომ "პოლიტიკური წითელი ჯვრის" არსებობის შესახებ შეიტყო შემთხვევით, სხვა თემაზე მუშაობისას:„ვკითხულობდი ალექსანდრე ლომთათიძის მეუღლის, ზინაიდა ოქროპირიძის, მემუარებს, სადაც ერთ აბზაცად აღწერს, რომ 1921 წლიდან თბილისსა და საქართველოში არსებობდა „პოლიტიკური წითელი ჯვარი“, რეალურად ქალთა ორგანიზაცია, რომელიც ეხმარებოდა პოლიტიკურ პატიმრებს, რომ შიმშილით არ დახოცილიყვნენ ციხეებში და ეხმარებოდნენ მათი ოჯახის წევრებს. სხვა მეტი არაფერი იყო ხელმისაწვდომი ამ ორგანიზაციის შესახებ. ზინაიდა ოქროპირიძე თვითონაც მუშაობდა ამ ჯგუფში და დასახელებული ჰყავდა რამდენიმე ქალი, რომლებიც მასთან მუშაობდნენ“.ელენე მაისურაძისა და ზინაიდა ოქროპირიძის გარდა, იატაკქვეშა ორგანიზაცია „პოლიტიკურ წითელ ჯვარში“ ასევე მუშაობდნენ: ეპრაქსია რამიშვილი, ნუშა ჭიაბრიშვილი, ელეონორა ტერ-ფარსეგოვა-მახვილაძე, თამარა კახიანი, ქრისტინე შარაშიძე, ცაცა დარახველიძე, მინადორა ტოროშელიძე, ოლა სოლოღაშვილი, ანეტა ქუთათელაძე, ასევე ორი უცნობი ქალი - რახილი და პელო. ირაკლი ხვადაგიანის მიერ ნახსენებ ზინაიდა ოქროპირიძის (საქართველოს დამფუძნებელი კრების თავმჯდომარის მოადგილის, ალექსანდრე ლომთათიძის, ქვრივის) მემუარებში კი ვკითხულობთ:„... ჩეკას - ცინცაძის - ნებართვით შედგა თავისებური ქალების წითელი ჯვარი (პოლიტპატიმართა დამხმარე), რომელიც წინათაც იყო და საერთოდ ყველაგან იყო... ელენე მაისურაძე ცხოვრობდა იზმაილოვის ქუჩაზე, ნათიძეების პირდაპირ. ფართო სამზარეულო ჰქონდა. იქ ვიკრიბებოდით პატიმართა ცოლ-ქალიშვილები. ფულს აგროვებდნენ ხალხში, ჩუმ-ჩუმად ეხმარებოდნენ. ვისაც არ გვქონდა, ჩვენს შრომას ვახმარდით - ხორცი, ბადრიჯანი, კარტოფილი, დიდრონ სუფრის ქვაბში ვხარშავდით და ისე ცხელ-ცხელი მიჰქონდათ მუშების ხელით მეტეხში. ერთი თამარი იყო, ახალგაზრდა ქალი. დედა იმასაც ციხეში ეჯდა. კარგი, ყოჩაღი გოგო იყო. ის უძღოდა და საჯაროდ მიჰქონდა. მიადგებოდა ციხეს. მუშაკებმა იცოდნენ, რომ ეს საერთო იყო - განსაკუთრებით უპატრონოებისათვის, რაიონებიდან რომ იყო ჩამოსული უამრავი ხალხი“.ირაკლი ხვადაგიანის ვარაუდით, 1922 წლის დასაწყისამდე ჩეკა და მისი თავმჯდომარე, კოტე ცინცაძე, თვალს ხუჭავდნენ „პოლიტიკური წითელი ჯვრის“ საქმიანობაზე, 1922 წლიდან კი, საქართველოში პოლიტიკური კრიზისის გამწვავების შემდეგ (მთავარი ქართული პარტიები გაერთიანდნენ ბოლშევიკების წინააღმდეგ ბრძოლაში), ჩეკამ გაამკაცრა ზედამხედველობა და იატაკქვეშა ქსელის გამოვლინება დაიწყო. 1922 წლის თებერვალში რამდენიმე თვით ელენე მაისურაძეც დააკავეს. ირაკლი ხვადაგიანის თქმით, დროთა განმავლობაში „პოლიტიკური წითელი ჯვრის“ საქმიანობის გარგძელება, ორგანიზაციის წევრთა დაპატიმრების გამო, შეუძლებელი გახდა:„ჩანს, რომ ეტაპობრივად თვითონაც ხდებოდნენ ტერორის მსხვერპლი, ანუ ეს იყო მუდმივი ცირკულაცია: დახმარების საზოგადოება, მერე თვითონ აპატიმრებდნენ, მერე სხვები იკავებდნენ მათ ადგილს და ასე გაგრძელდა დიდი ტერორის დაწყებამდე, ანუ 1937-1938 წლებამდე, როცა მასობრივმა ტერორმა პოლიტპატიმართა სოლიდარობის ყოველგვარი ბაზა გაანადგურა“.არადა, პოლიტპატიმართა სოლიდარობის ბაზა საქართველოში ჯერ კიდევ მე-19 საუკუნის ბოლოდან არსებობდა. სოციალ-დემოკრატიულ პარტიაში შეიქმნა პოლიტპატიმართა დამხმარე „ციხეების კომისია“, 1905 წლის რევოლუციისა და რეაქციის დროს კი - „წითელი ჯვარი“ და რეპრესიების შედეგად დაზარებული მოსახლეობის დამხმარე კომიტეტები. 1905-1917 წლებში მოქმედებდა პოლიტპატიმართა და გადასახლებულთა დახმარების ქსელი. თავად „პოლიტიკური წითელი ჯვარი“ კი დაეფუძნა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის ქალთა ორგანიზაციას. დავით ჯიშკარიანის - პუბლიკაციის კიდევ ერთი ავტორის - თქმით, როცა ჩეკამ აგენტურული დამუშავება და ძიება დაიწყო, გაუჭირდა ერთმანეთისგან გაემიჯნა, სად მთავრდებოდა „პოლიტიკური წითელი ჯვარი“ და სად იწყებოდა სოციალ-დემოკრატიული პარტიის „ქალთა კომიტეტი“:„რა თქმა უნდა, ისინი, როგორც ძველი რევოლუციონერები, ყველანაირ გზას იყენებდნენ. პროდუქტი, ფულის შეტანა... არსებობს სხვადასხვა ინფორმაცია, რომ ხდებოდა ციხის ზედამხედველების მოსყიდვა, მაგრამ ეს არ ნიშნავს იმას, რომ ეს იყო ძალიან მასობრივი დახმარება, იქიდან გამომდინარე, რომ მაშინ რეჟიმი ძალიან მკაცრად ექცეოდა მათ და თვითონ, ვინც გარეთ იყო, მათაც არ ჰქონდათ დახმარების საშუალება. ამიტომ ვერ ვიტყვით, რომ ეს იყო ტოტალური დახმარების ქსელი, თუმცა პატიმრების ყოფას, რა თქმა უნდა, ამსუბუქებდა. მათ დაანგარიშებულიც კი ჰქონდათ, რა ჯდებოდა თითო პატიმრის შენახვა ერთი დღე ციხის პირობებში. საკმაოდ სოლიდური თანხმები იყო. დისკუსიებიც კი იმართებოდა, საკმარისი იყო თუ არა მათი მოქმედება“.,, არალეგალურად შეიქმნა ქსელი, რომელმაც სოლიდარობის მნიშვნელოვან მასშტაბებს მიაღწია. ამ ისტორიიდან კარგად ჩანს, თუ როგორ იკლებდნენ თვითონ გაჭირვებაში მყოფი ადამიანები ფულს, სურსათს, საყოფაცხოვრებო ნივთებს და ცდილობდნენ თავიანთი თანამოაზრეების გადარჩენას...'' ანა მარგველაშვილიდავით ჯიშკარიანმა და ირაკლი ხვადაგიანმა თითქმის ერთი წელი იმუშავეს არქივებში, მათ შორის - შინაგან საქმეთა სამინისტროს არქივში, სადაც სისხლის სამართლის საქმეებში ეძებდნენ საჭირო მასალებს „პოლიტიკური წითელი ჯვრისა“ და მისი წევრების შესახებ, თუმცა მკვლევართა მოლოდინი არ გამართლდა.იგივე განმეორდა საქართველოს ცენტრალური კომიტეტის არქივშიც. შედარებით გაუმართლათ ეროვნულ არქივში. სწორედ იქ მოპოვებულ მასალებზე დაყრდნობით გამოიცა მოცემული პუბლიკაცია, რომლის მნიშვნელობაზე საუბრისას პროექტის ხელმძღვნელი ანა მარგველაშვილი ამბობს, რომ ისტორიის გაყალბების გამო ჩვენს საზოგადოებას მწირი და, ხშირ შემთხვევაში, არასწორი ინფორმაცია აქვს თავის უახლოეს წარსულზე:„ძალიან ხშირად მოგვისმენია კრიტიკა, რომ საბჭოთა ოკუპაციის შემდეგ საქართველოში არანაირი წინააღმდეგობა რეჟიმის მიმართ არ არსებობდა, გარდა 1924 წლის აჯანყებისა. ჩვენი ორგანიზაციისთვის ძალიან საინტერესოა ეს ისტორია, სწორედ იმიტომ, რომ არალეგალურად შეიქმნა ქსელი, რომელმაც სოლიდარობის მნიშვნელოვან მასშტაბებს მიაღწია. ამ ისტორიიდან კარგად ჩანს, თუ როგორ იკლებდნენ თვითონ გაჭირვებაში მყოფი ადამიანები ფულს, სურსათს, საყოფაცხოვრებო ნივთებს და ცდილობდნენ თავიანთი თანამოაზრეების გადარჩენას. 30-იან წლებამდე მივყევით ამ კვლევას და ვნახეთ, თუ როგორ ავსებს ამ სიცარიელეს, რომ თითქოს ჩვენ არ ვიყავით სოლიდარული საზოგადოება“.პუბლიკაცია „დაკარგული ისტორია - საქართველოს პოლიტიკური წითელი ჯვარი“ მომზადდა საბჭოთა წარსულის კვლევის ლაბორატორიის (SOVLAB) მიერ, პროექტის „დაკარგული ისტორია - მეხსიერება წინააღმდეგობასა და თანამშრომლობას შორის“ ფარგლებში. პროექტს მხარს უჭერს ჰაინრიხ ბიოლის ფონდის სამხრეთ კავკასიის რეგიონალური ბიურო, რომლის წარმომადგენლის, შოთა პაპავას, თქმით, საბჭოთა წარსულის გააზრება კვლავ რჩება ფონდის პრიორიტეტთა შორის.„სწორედ იმიტომ, რომ ჩვენ გვგონია, რომ ეს იქნება საზოგადოებისთვის მნიშვნელოვანი იმდენად, რამდენადაც საბჭოთა წარსულის გადააზრება, ზოგადად, მნიშვნელოვანია ჩვენი საზოგადოებისთვის და განსაკუთრებით ისეთი ისტორიების, რომლებიც დაკარგულია და რომ არა ისეთი ორგანიზაციები, როგორიც არის SOVLAB-ი, რომლებსაც მაქსიმალურად უჭერს მხარს ბიოლის ფონდი, ეს ისტორიები დაიკარგებოდა, რაც მნიშვნელოვანი ნაწილია ჩვენი საბჭოთა წარსულისა - ვიტყოდი, ჩვენი უცნობი საბჭოთა წარსულისა - და ამის გამომზეურება პრიორიტეტულია ფონდისთვის და სასარგებლო ქართული საზოგადოებისთვის“, უთხრა შოთა პაპავამ რადიო თავისუფლებას.მიუხედავად იმისა, რომ ქართული საზოგადოებისთვის საჭირო და სასარგებლოა, მსგავსი კვლევების ბედი დამოკიდებულია ცალკეულ კერძო ფონდებზე, სახელმწიფოს ძალისხმევა კი, ფაქტობრივად, ნულის ტოლია. არადა, როგორც ისტორიკოსი ლაშა ბაქრაძე ამობს, საქართველოს საბჭოთა ისტორიის ცოდნა უაღრესად მნიშვნელოვანია ქვეყნის განვითარებისათვის:„ერთი სერიოზული პრობლემა ის არის, რომ თითქოსდა ინტერესიც არ იყო, ახლა ეს ინტერესი გაჩნდა, მაგრამ ამ ინტერესს არც სახელმწიფო არ უდგას გვერდში და საკმაოდ რთულია არქივებში მუშაობა. იმის მაგივრად, რომ არქივები ყოველმხრივ ხელს უწყობდნენ მკვლევართა მუშაობას ამ საკითხებზე (ასეთი მკვლევარები თითებზე ჩამოსათვლელები არიან), პირიქით, გარკვეულ სიძნელეებს ხვდებიან და ეს არ არის მხოლოდ ფინანსური სიძნელე და, რასაკვირველია, ჩემი აზრით, ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი არის ის, რომ სახელმწიფოს გააჩნია უზარმაზარი რესურსი უნივერსიტეტების, კვლევითი ინსტიტუტების სახით და მგონია, რომ სახელმწიფომ უნდა გამოიჩინოს ნება და სურვილი, რომ ჩვენი უახლოესი ისტორია, საბჭოთა ისტორია, უფრო სერიოზულად იქნას შესწავლილი და ამას ხელი შეუწყონ“.ხელის შეწყობის ნაცვლად არქივებში მომუშავე მკვლევარებს მნიშვნელოვანი თანხის გადახდა უწევთ ნებისმიერი საარქივო მასალის მისაღებად, თუმცა, ამგვარი სირთულეების მიუხედავად, SOVLAB-ის მკვლევარებმა მაინც შეძლეს და საზოგადოებას შეატყობინეს ათასობით პოლიტიკური პატიმრის, დევნილისა და მათი ოჯახი წევრთა სიცოცხლის გადასარჩენად მებრძოლი თანამოქალაქეების სახელები, მათ შორის, ელენე მაისურაძის, „საქართველოს პოლიტიკური წითელი ჯვრის“ ორგანიზების ინიციატორისა და პირველი ხელმძღვანელის, რომლის 1919 წლით დათარიღებული, აქამდე უცნობი, მოგონებებითა და დღიურით მთავრდება SOVLAB-ის მორიგი პუბლიკაცია.წყარო: http://www.radiotavisupleba.ge/a/politikuri-citeli-jvari/28192992.html
წაკითხვა
საახალწლო აქცია "ვაჩუქოთ ბავშვებს ახალი წელი"
თბილისში ყველაზე კეთილშობილური საახალწლო საქველმოქმედო აქცია დაიწყო - #ვაჩუქოთბავშვებსახალიწელი! აქციაში ჩართვა თითოეულ თქვენგანს შეუძლია. ერთად შევუქმნათ საახალწლო განწყობა სოციალურად დაუცველ ოჯახებს, განსაკუთრებით კი ბავშვებს. ქალაქში გამოჩნდა სასაჩუქრე  #ვაჩუქოთბავშვებსახალიწელი ბრენდირებული ყუთები, სადაც შეგიძლიათ მიხვიდეთ და დატოვოთ საჩუქრები. ყუთები განთავსებულია:✔რუსთაველის "სმარტში" ✔ვაკის პარკში მდებარე ბიბლიოთეკა "მედიათეკაში" ✔New School ✔The Guivy Zaldastanishvili American Academy in Tbilisi ✔Grigol Robakidze University - Alma Mater ✔GIPAგახდით დიდი მხიარულებისა და სიკეთის ნაწილი, ჩაერთეთ აქციაში!გროვდება ყველაფერი, რაც შეიძლება ბავშვებს ან მათ მშობლებს გამოადგეთ: ✔ტკბილეული ✔ ტანსაცმელი ✔ ფეხსაცმელი ✔ სათამაშოები ✔ წიგნები (მთელი, არასასკოლო ლიტერატურა) ✔ სხვა საინტერესო ნივთებიერთად ვაჩუქოთ ბავშვებს ახალი წელი!
წაკითხვა
ფრონის ხეობის ისტორიის ფრაგმენტები
              ფრონის ხეობის ისტორიის ფრაგმენტებიყოველთვის მაინტერესებდა მდინარე ფრონის და ფრონის ხეობის შესახებ მომეძიებინა  და გამეზიარებინა სხვებისათვის, მისი ისტორიული მნიშვნელობის როლი, მისი კულტურულ-ეკონომიკური მნიშვნელობა.დავიწყებ იქიდან, თუ რას ნიშნავს ფრონის სახელის მნიშვნელობა. ის უნდა იყოს შედგენილი სიტყვა, რომლის არქეტიპი ჩანს „ფრ“ ან მისი სტრუქტურული ვარიანტი, დაცულ ქართულ ლექსიკაში „ფრეს“ სახით (ჭის, ჭისწყლის მნიშვნელობით) სულხან-საბა ორბელიანის ლექსიკონში: „ფრეს წყაროს წყლისა“. „ფრეს“ წარმომავლობა საძიებელია, მაგრამ ფრონესთან კავშირი უდავოა. რაც შეეხება მდინარე ფრონეს, ის სათავეს იღებს ზნაურის (ყორნისის) რაიონიდან სამი ფრონე. დასავლეთ ფრონეს სათავეა შვილდაურის მთებში (სოფ. ბალთა) ოთხი კილომეტრის ქვევით ნაგუთნთან მას უერთდება აბანოს წყალი, აქედან მეტეხამდე (სოფ. ბალთის) წყალი ჰქვია ფცამდის. ამას უერთდება ბროლისნის წყალი, რომელიც გამოდის სილეთის მთიდან (სურამის მთაგრეხილის განშტოება) და ატარებს დიდღელის სახელს, ჩამოუვლის სოფელ ლოპანს, გამოუვლის გვირგვინას, წნელისს და უერთდება ფცასთან შუაფრონეს. შუაფრონე- რომელიც სათავეს იღებს ლოხომ-პერანგის მთებში, (სურამის მთაგრეხილის კალთები, ზნაურის რაიონი) გამოივლის ზნაურს, ოქონას, ავლევს, ცერონისს, თამარაშენს და უერთდება ფცასთან დასავლეთ ფრონეს, აქედან ერთად მიედინება აგარამდე, იქ კი უერთდება მტკვარს.აღმოსავლეთ ფრონე - იწყება წობისი მთებში (ზნაურის რიონი) ჩამოივლის ავნევს, დვანს, დირბს, ბრეთს, საღოლაშენს და მარცხნიდან აგარის აღმოსავლეთით უერთდება მტკვარს ფრონის სახელით. აქედან გამომდინარე ფრონის ხეობა, მისი ფართო გაგებით, მოიცავს სამ მცირე მდინარეს: დვანის წყალს, ალის წყალს და ფცის წყალს.ეხლა მინდა გიამბოთ, თუ რა ისტორიული მნიშვნელობის ხეობაა ფრონის ხეობა, მას სტრატეგიულ-თავდაცვითი მნიშვნელობა ჰქონდა და ქართველი მეფეები მის გამაგრებასა და კეთილმოწყობაზე ყოველთვის ზრუნავდენ. ეს განაპირობა გეოგრაფიულმა მდებარეობამ და სტრატეგიულმა მნიშვნელობამ. ფრონის ხეობა აკავშირებდა საქართველოს ორ ნაწილს იმერ-ამერის სამიმოსვლო გზებით, რომელიც შუა ქართლიდან სურამის ქედის კალთებზე გადიოდა იმერეთში და ამ გზებით მათ შორის უძველესი დროიდან არსებობდა კულტურულ-ეკონომიკური სახელმწიფოებრივი ურთიერთობა: ეს ისტორიული გზა შუა საუკუნებში ქუთაისიდან მოემართებოდა ჯერ რიონის ხეობით გეგუთამდე, შემდეგ გადადიოდა ყვირილას ხეობაში შოროპნამდე, აქედან ძირულას ხეობით გადიოდა ჭერათხევზე და ჩადიოდა ლოპანის წყალზე, სადაც მდებარეობს სოფელი წაღვლი, საიდანაც ფცის ფრონის ხეობით გზა ჩადიოდა მტკვრის შესართავთან - თბილისისაკენ. მინდა მოგითხროთ ზოგიერთი ისტორიული ფაქტები, რაც გადახდა ფრონის ხეობას და მის სოფლებს:   საქართველოს გაერთიანების ხანაში X-XI საუკუნეებში ფრონის ხეობა მნიშვნელოვან როლს ასრულებდა დაწყებული ბაგრატ III-ის დროიდან დავით აღმაშენებლამდე, რომლებმაც 1122 წელს შეძლო თბილისის საბოლოო გათავისუფლება თურქებისაგან და თავისი რეზიდენცია გადმოიტანა თბილისში. ამ საუკუნეთა მანძილზე მთელი ეს ბრძოლა წარმოებდა ფრონის ხეობით, საიდანაც ხდებოდა განმათავისუფლებელი ჯარების იმერეთიდან გადმოყვანა ქართლში და ბრძოლა სახელმწიფოებრივი გაერთიანებისათვის.თუნდაც 1759 წელს ატოცის ციხეს ალყა შემოარტყა ლეკთა კოხტა ბელადმა, თეიმურაზმა ერეკლემ სასწრაფოდ ჯარი შეჰყარეს და მტერს მიაშურეს, ამასთან იმერეთის მეფე სოლომონ I-საც აცნობეს და მტერთან საომრად მოიწვიეს, ატოცში მტრის წინააღმდეგ საბრძოლველად შეიყარა საქართველოს სამი მეფე (რასაც დამერწმუნებით ბევრი სოფელი ვერ დაიკვეხნის). ლეკები სასტიკად დამარცხდნენ, კოხტა ბელადმა თავს გაქცევით უშველა. ასევე თეიმურაზ II-ის  1756 წელს დათარიღებული ერთი ბრძანების თანახმად ატოცის დეკანოზიშვილებს დავალებული ჰქონდათ, მორიგე ლაშქრისათვის ერთი ცხენოსნის და ერთი ქვეითის გამოყვანა.ჩვენამდე მოღწეულ ისტორიულ საბუთებში ფცა  პირველად მოხსენიებულია XVI საუკუნეში, ამირეჯიბების (გაბაძეების) მიერ ულუმბის ღვთისმშობლისათვის შეწირულ ყმა-მამულის ნუსხაში. ფცაში რამდენიმე  ისტორიული ძეგლია, კერძოდ: საბრძოლო კოშკი, მის ახლოს მდებარე ღვთისმშობლის ეკლესია, რომელიც  აშენებულია XVII-XVIII საუკუნეების მიჯნაზე. აკაკი წერეთელს მეგობრული ურთიერთობა დაუმყარებია ბაგრატიონ-დავითიშვილის ოჯახთან და ფცაში მათი ხშირი სტუმარი ყოფილა.ბრეთში მოღვაწეობდა 13 ასურელი მამათაგანი - პიროს ბრეთელი. იგი საქართველოში VI საუკუნეში ჩამოსულა ანტიოქიიდან, იოანე ზედაზნელთან ერთად და დაუარსებია ბრეთის მონასტერი. „მტკვარს ჩრდილოეთ დვანის წყლის აღმოსავლეთ პირას არს ბრეთის მონასტერი უგუმბათო, რომელი ჰქმნა პირის ი-გ მამათაგანმა და დაფლულ არს იგიცა მუნვე“-ო გამოგვცემს ვახუშტი.      ისტორიულ წყაროებში დირბი პირველად მოხსენიებულია 1588 წელს, დედოფალ ნესტან-დარეჯნის მიერ (მეფე გიორგი X-ის თანამეცხდრე). იერუსალიმის ჯვრის მონასტრისათვის დირბში არსებული სამღებროს შეწირულობის სიგელში. 1632 წლის ერთი საბუთის მიხედვით როსტომ მეფემ უბრძანა დირბელებს ლაშქარში მონაწილეობა და ელიზბართან შეერთება (დავითიშვილთან). დირბელები, როგორც ქრისტეს საფლავის ყმები, მთელ საქართველოში განთავისუფლებული ყოფილან ბაჟის გადასახადისგან. გარდა ამისა, მარტო დირბის ღვთისმშობლის ეკლესიაში არის ფეხმძიმე ღვთისმშობლის ფრესკა (არსად სხვა მართმადიდებლურ ტაძრებში). არადეთი ერთ-ერთი ძველი სოფელია ზემო ქართლში, სტრატეგიულად მნიშვნელოვან ადგილზე მდებარეობს.ერთის მხრივ მასზე გადის ცენტრალური სატრანზიტო გზა, ისე რომ დედაქალაქისაკენ მიმავალი თუ იქიდან წამოსული მტერ-მოყვარე გვერდს ვერ აუვლის მას. მეორეს მხრივ არადეთ-საღოლაშენ-დვანზე გავლით მიემართება გზა ცხინვალისაკენ, რომელიც რაჭაში გადადის. ისტორიულ წყაროებში იგი პირველად არის მოხსენიებული XI საუკუნეში, ბაგრატ IV -ის მეფობის დროს. 1483 წელს არადეთის ცნობილი ბრძოლა მეფე კონსტანტინე II--ს და სამცხის ათაბაგ ყვარყვარეს შორის. დედოფლის მინდორზე აღმოჩენილია ძველი წელთაღრიცხვის II-I საუკუნეების სატაძრო კომპლექსი, რომელსაც ექვს ჰექტრამდე ადგილი უკავია. მდინარე ფცის ფრონეს და მტკვრის შესართავთან მიკვლეულია ციხე-სიმაგრეს ნაშთები, სადაც ბრინჯაოს ხანიდან მოყოლებული ადრეფეოდალურ ხანამდე აღინიშნება ადამიანთა და ცხოველების კვალი.სოფელი აბისი („აბ“ სპარსულად წყალს ნიშნავს და შესაძლოა აქედან არის სახელწოდებაც) მდებარეობს მნიშვნელოვან გზაგასაყარზე, ერთისმხრივ მასზე გადიოდა ქართლ-იმერეთის ძველი გზა, რომელიც ჭერათხევის და ძირულას ხეობით ქუთაისში მიემართებოდა. მეორე გზა ყორნის-ცხინვალის გავლით რაჭაში გადადის. აბისის მამული დიდი ხანი იყო ამირეჯიბებისა და მახვილაძეების დავის საგანი. ავანტიურისტი გენერალი ტოტლებენი შორაპნის ციხის აღების უშედეგო მცდელობის შემდეგ ქართლში გადმოვიდა და აბისში გაჩერებულა, რათა უკან მომავალ თავის ბატალიონს შეერთებოდა. 1789 წლის 4 ნოემბრის ერთი საბუთით ირკვევა, ერეკლე მეფე  აბისში იმყოფებოდა.       მოხისს რაც შეეხება, თავისი გეოგრაფიული მდებაროების გამო, არაერთხელ გამხდარა საომარი ასპარეზი. 1512 წელს, აქ ერთმანეთს შეებრძოლნენ ბაგრატი და მისი ძმა ვახტანგი. 1520 წელს მოხისთან მოხდა ბრძოლა ქართლის მეფე დავით X  და მამა გურიელს შორის, სადაც გამარჯვება გურიელს დარჩა. 1785 წელს აპრილში ქართველთა და რუსთა გაერთიანებულმა ჯარმა, მოხისის მახლობლად, სასტიკად დაამარცხა თურქებისა და ლეკების რაზმი. ამ ადგილს დღესაც „ნაომარს“ უწოდებენ. მოხისსა და ბერძენაულის საზღვარზე არსებობდა ნიში (სადაც ახლა პატარა საყდარია აშენებული), რომელიც გორიჯვარისა და სოფელ ფლევის ნიშებს (სამყვირვალო) უყურებდა. მას საინფორმაციო დანიშნულება ჰქონდა, ატყობინებდა მტრის შემოსვლას და აშ. გარდა ამისა სოფელ ბერძენაულს ევალებოდა 19 მოლაშქრის გამოყვანა. XIV საუკუნეში მოხისი და ბერძენაული სვეტიცხოვლის საკათალიკო ეკლესიას შეწირეს.     რაც შეეხება ისტორიულ ძეგლებსა და მითებს შემიძლია გითხრათ, რომ ფრონის ხეობაში უამრავ საინტერესო ამბავს მოისმენთ და ნახავთ. აქ არის წაღვლსა და სოფელ ტკოცას შორის გამავალი გვირაბი, რომელშიც ორი ცხენოსანი ერთდროულად გაივლიდა. ატოცში არის ორი ნასახლარი „დარბაიძეანთ ჭაობებში“ და „ურომის ხელში“. ყორნისისაკენ მიმავალ გზაზე კნოლევიდან გასვლისთანავე შეხვდებით თამარის გორას, გადმოცემის თანახმად თამარ მეფის ამალამ აქ თავის ცხენებს ფეხებიდან ტალახი მოაცალეს და გორა წარმოიქმნა. ატოცის (მთავარანგელოზის) ეკლესიაში, რომელიც მე-10 საუკუნეშია აგებული მუხის ხე დგას, ის ერეკლეს გალავნთან (თელავი) მდგარი ხის ასაკის არის.      რაც შეეხება იმ გამოჩენილ პიროვნებებს, რომლებიც ფრონის წიაღში იშვნენ მინდა თუ ყველა არა განსაკუთრებულები წარმოგიდგინოთ: ნიკო მუსხელიშვილი - იგი იყო ფუძემდებელი საქვეყნოდ აღიარებული მათემატიკის და მექანიკის ქართული სკოლისა, საქართველოს მეცნიერებეთა აკადემიის დამაარსებელი და მისი პირველი პრეზიდენტი (ბრეძა), შიო მღვიმელი (ქუჩუკაშვილი -ბრეთი), ნაზი კილასონია (აბისი), დურმიშხან ბერუაშვილი (ფცა), გიორგი ბაგრატიონ-დავითიშვილი (ფცა), თბილისის თავადაზანარობის მარშალი, ჯანო ბაგრატიონი (აბანო), კონსტანტინე ამირეჯიბი (ავლევი), მიხეილ ამირეჯიბი (ავლევი), მალხაზ ბერუაშვილი (ფცა), კვალაშვილი ალექსნადრე (მოხისი), სოფრომ მგალობლიშვილი, სოსო იორამაშვილი (დირბი), ვალერი დაბრუნდაშვილი(ბერძენაული),ვაჟა მარგველაშვილი (ბერძენაული) ჭიდაობა ძიუდოში ევროპის ჩემპიონი. რა თქმა უნდა, ეს არ არის სრული ჩამონათვალი იმ ხალხის, რომლებმაც საქართველოს განვითარებაში მნიშვნელოვანი წვლილი შეიტანეს, მაგრამ ამ ჯერზე ამით შემოვიფარგლეთ. მოხარული ვიქნები თუ ჩემი სტატია საინტერესო და ინფორმაციული იყო და არა დამღლელი. ვეცადე ჩემი ლამაზი და საინტერესო კუთხე ჩემი თვალი დანახული გამეცნო და გადმომეცა თქვენთვის. ამ სტატიის წერისას მეც ბევრი რამ აღმოვაჩინე და ვისწავლე, ვიმედოვნებ თქვენც აღმოაჩენთ სიახლეებს. მადლობა ყველას ვინც დრო დახარჯეთ და წაიკითხეთ ჩემი ხეობის ისტორიის ფრაგმენტები. 
წაკითხვა
სეპარატიზმის საფრთხე სამეგრელოში?!
უკვე რამდენიმე წელია გარკვეული ძალები სამეგრელოში სეპარატიზმის გაღვივებას ცდილობენ. ამ მხრივ განსაკუთრებით აქტიურობს ვინმე იური ღვინჯილია, რომელიც განათლების ცენტრ "კოლხიდას" ხელმძღვანელად გვევლინება. იური ღვინჯილია ძირითადად სოციალური ქსელების საშუალებით აჟღერებს თავის სათქმელს. იგი აცხადებს, რომ მეგრელები ქართველები არ არიან და მოითხოვს სამეგრელოს საქართველოს შემადგენლობიდან გამოსვლას. მან იუთუბზე (YouTube) ვიდეომიმართვაც კი გაავრცელა, სადაც აცხადებს : „ქართულ საზოგადოებაში იგნორირებულია მეგრულად მოსაუბრე მოსახლეობის ინტერესები, რაც გამოიხატება იმაში, რომ მეგრულ ენას არ გააჩნია რეგიონული სტატუსი. საქართველო ჩამოყალიბდა, როგორც ნეო-ნაცისტური სახელმწიფო, სადაც გაბატონებულია ერთი ეთნიკური ჯგუფი- ქართველი, რომელიც არ აძლევს სხვა ხალხებს, კერძოდ მეგრელებს თავიანთი თვითმყოფადობის შენარჩუნება-განვითარების უფლებას. ჩვენ ქართულ სახელმწიფოში ვართ უუფლებო ხალხი. არ შეიძლება მთელი ცხოვრება ვილაპარაკო ერთსადაიმავე პრობლემაზე, რომ საქართველოში კვდება ლაზური, მეგრული, სვანური ენები. ეს არის ხალხთა კულტურული გენოციდის ერთ-ერთი ფორმა. გამოსავალი არის მარტივი, ეს არის სამეგრელოს პოლიტიკური და ეკონომიკური დამოუკიდებობა. მხოლოდ საერთაშორისო პოლიტიკური გარანტიების შემთხვევაშია შესაძლებელი მეგრელთა ეროვნული თვითმყოფადობის შენარჩუნება და განვითარება. ქართული სახელმწიფო საფრთხეს უქმნის ჩვენს თვითმყოფადობას, ჩვენს მეგრულ ენას, პოლიტიკურ და ეკონომიკურ განვითარებას“- ნათქვამია მის ვიდეომიმართვაში.იური ღვინჯილია მხოლოდ ამით როდი შემოიფარგლა. იგი ისე შორს წავიდა, რომ ამა წლის 30 აპრილს იუთუბზე „სამეგრელოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენის აქტიც“ კი გამოაქვეყნა, სადაც ნათქვამია: „გვახსოვს რა, რომ ჩვენ, სამეგრელოს ხალხი ვართ კოლხეთის სამეფოს პოლიტიკური, ისტორიული, კულტურული მემკვიდრეები, და რათა შევინარჩუნოთ ჩვენი თვითმყოფადობა, ისტორია, კულტურა, ლაზურ-მეგრული სვანური ენა, შევქნათ პოლიტიკური და ეკონომიკური განვითარების პირობები, აღვადგენთ სამეგრელოს სახელმწიფოებრივ დამოუკიდებლობას, გაუქმებულს 1867 წელს რუსეთის იმპერიის ოკუპაციის შედეგად, სამეგრელოს სამთავროს ტერიტორიის საზღვრებში 1804 წლის მდგომარეობით (ქ.გალი, ქ.ოჩამჩირე მდინარე კელასურამდე ჩათვლით) ვსარგებლობთ რა, ხალხთა თვითგამორკვევის უფლებით, ღმერთის და მსოფლიო თანამეგობრობის წინაშე ვაცხადებთ: სამეგრელოს სახელმწიფოებრივი დამოუკიდებლობის აღდგენას!“ 2014 წელს მან "ფეისბუქის" საკუთარ გვერდზე განაცხადა: „ათობით ათასი უცხოელი გაიგებს სამეგრელოს არსებობას, იმასაც გაიგებენ, რომ არსებობენ ბოროტი ქორთუები, რომელთაც არ უნდათ სამეგრელოს, მეგრული ენის განვითარება. მეგრელები მიხვდნენ იმასაც, რომ ქორთუების გარეშეც შეიძლება განვითარება და მშვიდად ცხოვრება. სავიზო რეჟიმი უნდა დაწესდეს სამეგრელოს მთელ ტერიტორიაზე, მაგის დროც მოვა ალბათ, იმედით ცხოვრობს ადამიანი...“2014 წლის 18 მარტს, გაზეთ „კვირის პალიტრასთან“ მიცემულ ინტერვიუში იური ღვინჯილიამ განაცხადა: „როდესაც არსებობენ მჩაგვრელი ქართველები და ჩაგრული მეგრელები, იქმნება ეთნოკონფლიქტის საშიშროება. ეს კონფლიქტი აუცილებლად მოხდება, თუ ქართველებმა ისევ გააგრძელეს ჩვენი ჩაგვრა. ჩვენ გვინდა ერის განვითარება და თქვენ არა. თუ ქართული სახელმწიფო არ აღიარებს მეგრულ და სვანურ ენებს, ეს ნიშნავს, რომ სვანები და მეგრელები ვართ სხვა ქვეყნის მოქალაქეები. თუ ასეთი მიდგომა გაგრძელდება, მაშინ იძულებულები ვიქნებით, ჩავატაროთ რეფერენდუმი და მოვითხოვოთ სამეგრელოს პოლიტიკური დამოუკიდებლობა. საქართველოში ხდება სამეგრელოს თვითმყოფადობის განადგურება და ეს რომ არ მოხდეს ერთადერთი გამოსავალია სამეგრელოს დამოუკიდებლობა. ჩვენ ვემზადებით რეფერენდუმისათვის,სადაც ეს მოთხოვნა იქნება დაყენებული. საქართველო ჩემი სამშობლო არაა, ჩემი სამშობლო არის სამეგრელო.“აღსანიშნავია, რომ ღვინჯილიამ ერთ-ერთ ინტევიუში საქართველო „საოკუპაციო პოლიტიკაშიც“ კი დაადანაშაულა.ცხადია, იური ღვინჯილიას ამ ანტისახელმწიფოებრივი განცხადებების უკან რუსეთი დგას, რომელიც უკვე დიდი ხანია სამეგრელოში სეპარატიზმის გაღვივებას ცდილობს. სწორედ, რომ კრემლის ინტერესებში შედის საქართველოში სიტუაციის დესტაბილიზაცია და ახალი კონფლიქტური კერების შექმნა.  1801 წლიდან მოყოლებული, სამი რუსი მეფის – პავლე I –ის, ნიკოლოზ I –ისა და ალექსანდრე II –ის მმართველობის მანძილზე გაუქმდა ქართული სამეფოები და სამთავროები. აქტიურად ტარდებოდა ქართველი ერის რუსიფიკაციის პოლიტიკა. ასიმილაციის ერთ–ერთ უმნიშვნელოვანეს ნაწილს ქართველთა ენობრივი თვითმყოფადობის დაშლა–დაქუცმაცება წარმოადგენდა. ამგვარად, XIX საუკუნის მეორე ნახევარში სამეგრელოს სკოლებსა და ეკლესიებში ქართული ენის მეგრულით ჩანაცვლება დაიწყეს. რუსებმა აგრეთვე დაიწყეს განსხვავებული დამწერლობისა და შრიფტის შექმნა მეგრული ენისათვის და გამორჩეული მნიშვნელობის კულტურული ძეგლების, როგორებიცაა ბიბლია და XII საუკუნის ქართული პოემა „ვეფხისტყაოსანი“, მეგრულად თარგმნა სცადეს, მაგრამ ამ მცდელობას წარმატება არ მოჰყოლია. ბოიკოტის ნიშნად მრავალი მეგრელი აღარ ესწრებოდა მეგრულ ენაზე შესრულებულ საეკლესიო მსახურებას და არც თავიანთ შვილებს უშვებდა საჯარო სკოლებში. ამ გეგმას პროტესტით შეხვდა სამეგრელოს არისტოკრატიაც. ამ ძლიერი წინააღმდეგობის შედეგად რუსებმა უკან დაიხიეს და თავიანთ გეგმაზე უარი განაცხადეს. დღესაც, რუსულ პრესასა და ინტერნეტსივრცეს თუ გადავხედავთ, აღმოვაჩენთ, რომ არსებობს სურვილი აჩვენონ თითქოს სამეგელოში სეპარატიზმი არსებობს. ეს კრემლის პოლიტიკის ნაწილია, რომელსაც ქართველთა შორის კონფლიქტის გაღვივება და შემდგომ საქართველო სრული დაშლა აქვს გადაწყვეტილი.  სტატიის ავტორი: თორნიკე კაკალაშვილი
წაკითხვა
აფხაზეთი- საქართველოს ტკივილი
ჩვენ დავბრუნდებით, მომავალ წელს სოხუმში!- ამ იმედისმომცემი სიტყვებით უკვე 23 წელი გავიდა, თუმცა სამწუხაროდ ჩვენ კვლავ აფხაზეთის გარეშე ვაგრძელებთ ცხოვრებას. აფხაზეთი საქართველოს ფილტვია, რომლის გარეშეც სუნთქვა და შესაბამისად არსებობაც შეუძლებელია. აფხაზეთი საქართველოს დიდი ტკივილია, სულის ტკივილი... ღია ჭრილობა, რომელიც არასდროს მოშუშდება. იმედი მომავლს რწმენისა არასდროს უნდა დავკარგოთ. ჩვენ დავიბრუნებთ აფხაზეთს, ჩვენს მიწა-წყალს- სწორედ ამ ფიქრით უნდა იყოს გამსჭვალული თითოეული ჩვენგანის გონება. ცნობილი ქართველი მწერალი ოთარ ჭილაძე ამბობდა სოხუმის დავიწყება დამარცხებას ნიშნავსო და ეს მართლაც ასეა.  შეუძლებელია ბოროტებამ და უსამართლობამ გაიმარჯვოს. საქართველომ საუკუნეთა მანძილზე მრავალი განსაცდელი გამოიარა, ჩვენმა ხალხმა ღვთის რწმენით ყველა დაბრკოლება გადალახა და სწორედ ასე გადავრჩით. როგორც სოლომონ ბრძენი ამბობდა „ესეც გაივლის“ და დადგება დრო როდესაც ქართული 5 ჯვრიანი დროაშა აფრიალდება სოხუმის თავზე, დადგება დრო როცა ასი ათასობით დევნილი დაუბრუნდება თავის სახლ-კარს, დადგება დრო როცა საქართველო გაერთიანდება. მაგრამ ის ტკივილი რაც ომმა და სისხლისღვრამ ათია თასობით ადამიანს მიაყენა, შეუძლებელია დავიწყებას მიეცეს. ნათქვამი დრო ყველაფრის მკურნალიაო, თუმცა ეს ყოველთვის ასე როდია?! ჩვენი, მომავალი თაობის, ვალია არ დავივიწყოთ იმ გმირების სახელები, რომლებამც საკუთარი სიცოცხლე შესწირეს საკუთარ სამშობლოს. ჩვენი ვალია მათი გზა განვაგრძოთ და მარად ჩვენი ქვეყნის სადარაჯოზე ვიდგეთ. ებრაელები ყოველ დილა-საღამოს ასე ლოცულობდნენ „„თუ დაგივიწყო შენ, იერუსალიმო, დამივიწყოს მარჯვენამ ჩემმა” . სწორედ ამ უდრეკობამ, ერთგვარმა შემართებამ და რწმენამ გადაარჩინა ებრაელი ერი. და ჩვენც სწორედ მათ მსგავსად უნდა ვიწყებდეთ ყოველ დილას და ვამბობდეთ, რომ სოხუმი ჩემი იერუსალიმია! ჩვენ აუცილებლად დავბრუნდებით!
წაკითხვა
თორნიკე ზედელაშვილი - ცოდვით დავიწვი ბიჭოოო!..
კიკვიძის ბაღში ორი ახალგაზრდა ერთმანეთს ესაუბრება. როგორც მათი დიალოგიდან გავიგე ერთი მათგანი სტიუარდია და კომპანია “ავიალაინერში” მუშაობს. მეორე, კი მისი მეზობელი, სტუდენტი ბიჭია... სიტყვა-სიტყვით გადმოგცემთ მათ დიალოგს... - სტუდენტი: ისე რომ დაფრინავ უცხოელებს ვერ ყრი გოგოებს? - სტიუარდი: ღადაობ? როგორ ვერ ვყრი, მე პირადად დიდად არ ვჩალიჩობ, ჰა, ჰა, თვეში ერთი გოგო ავაგდო და აი ჩემი კოლეგები მაგრად ჩალიჩობენ, - სტუდენტუ: ისე, როგორ მოდიან საუბარში და ურთიერთობაში, ქართველი გოგოებივით დაიწყებენ ხოლმე? რომ მიხვიდე შეიძლება გაგინოს ვინმემ, - სტიუარდი: არა ტოო, ძაან ცივილიზებულად და საკაიფოდ, მიხვალ, დაელაპარაკები თუ გინდა ურთიერთობა, პირდაპირ ეტყვი თავიდანვე თუნდაც ის, რომ მოგეწონა, ისიც ეგრევე გეუბნება ან მყავსო უკვე პარტნიორი და სამწუხაროდ ვერაო, ან არ მინდაო, ან კიდე არააქვს პრობლემა ძალიან მარტივად... - სტუდენტი: აუ რა მაგარია, „ფეისბუქზე“ არ გყავს ვინმე ერთი რომ მანახო? - სტიუარდი: კი რა პროვლემაა, ეს არის ერთ სურატში ქერა აქ თმები სხვებში შავი თმები აქვს. - სტუდენტი: ვაა რა კარგი გოგოა, ისე სად მიგყავს ხოლმე როცა ესეთი სიტუაციაა? - სტიუარდი: რავიცი, ხან სად ხან სად, მაგალითად თვითონ სადაც ცხოვრობს იქ, ან მე ვიქირავებ, ან ეხლა მანქანა ჩამომივიდა ორი დღის უკან და უკვე მანქანაშიც შემიძლია... - სტუდენტი: აუ რა მაგარ პონტში ხარ.... - სტიუარდი: ხო კაია ძაან, მოიცა ტურნიკზე ავიწევი - სტუდენტი: ხო მიდი მიდი...სტუდენტი გავიდა გამოვიდა ორძელზე ერთი ორჯერ აიწია, როგორც ეტყობოდა რაღაცაზე ფიქრობდა და როდესაც ისევ სტიუარდს მიუახლოვდა საუბარი ისევ დაიწყო...- სტუდენტი: ისე ეს უცხოელები, რომ მაგარი ადვილად იკერებიან რაღაც მხრივ ცუდია, ბოზები არიან რა, ნეტა ქართველებიც არ გახდნენ მაგათნაირად და აქ რომ ასეა სიტუაცია კაია რაა... - სტიუარდი: რაა, ვერ გავიგე? - სტუდენტი: ანუ რომ არფუჭდებიან ქართველები რა, პატიოსნებას, რომ ინარჩუნებენ. აი მაგალითად ჩემი ძმაკაცი გერმანიაშია და იქ ვაფშე ქალიშვილობა ტეხავსო ასე ამბობს, სხვა ქვეყნებშიც ასეა რა და აქ პირიქითაა და კაია რა,..სტიუარდიმ მხრები აიჩეჩა ეტყობოდა, რომ სულ სხვა აზრზე იყო, მაგრამ შეწინააღმდეგებას მოერიდა - ხო კაია გეთანხმები...
წაკითხვა
ადგილობრივი მოსახლეობის მტკიცებით, სოფელ კუმისის შემდეგ უცნობი მამაკაცი უკვე კოდის მცხოვრებლებს აშინებს.
სოფელ კუმისის შემდეგ უცნობი მამაკაცი უკვე კოდის მცხოვრებლებს აშინებს. ადგილობრივი მოსახლეობა ამტკიცებს, რომ ღამის საათებში მათი სახლების სიახლოვეს ნიღბიანი პირი დადის. იყო სახლებში შესვლის მცდელობაც. მამაკაცმა ერთ-ერთი სახლის ფანჯარაც ჩაამსხვრია, რის გამოც ხალხი დაშინებულია. მოსახლეობა დახმარებას სამართალდამცველებს სთხოვს. სოფელში საპატრულო პოლიციის რიცხვი გაზრდილია. თუმცა, ადგილობრივ პოლიციაში უჭირთ მოქალაქეების განცხადების დაჯერება.
წაკითხვა
ნანუკა ჟორჟოლიანი: „გთხოვთ დამეხმაროთ ამ განცხადების გავრცელებაში“
ჟურნალისტი და ტელეწამყვანი, ნანუკა ჟორჟოლიანი სოციალურ ქსელში სტატუსს აქვეყნებს:„მეგობრებო, არასოდეს, არანაირი გასახდომი წამალი არ დამილევია.უფრო მეტიც, უკვე დავიწყეთ გარკვევა, რას წარმოადგენს კომპანია, რომელიც იტყუება ჩემი სახელით და შეცდომაში შეყავხართ, თითქოს მე კონკრეტული წამლით დავიკელი. ეს კომპანია მოსკოვში საქმიანობს. საერთოდ არ არიან დარეგისტრირებულები საქართველოში. დავურეკეთ, ვითომ შეძენის კუთხით და ოპერატორმა აეროპორტის მაგისტრალზე მაწოდებენ წამალს, არც კი ვიცი ვისგან ვყიდულობო. სერიოზული აფიორაა და არ გახვიოთ. გაიფრთხილდით თქვენს ჯანმრთელობას, რომელსაც აშკარად შეექმნება საფრთხე ამ წამლის მიღების შემდეგ. გთხოვთ დამეხმაროთ ამ განცხადების გავრცელებაში. 50-ზე მეტ შეტყობინებას ვიღებ დღეში. როგორც ჩანს, ბევრი შედის შეცდომაში.“ - წერს ნანუკა ჟორჟოლიანი.
წაკითხვა
თორნიკე ზედელაშვილი: აი, როგორ ასწავლიან მუსიკას საჯარო სკოლებში – ჩინური ინსტრუმენტები ქართული სახელწოდებით!
თქვენ ფოტოებზე ხედავთ მაია ოთიაშვილის ავტორობით გამოცემულ მე-6 კლასის სახელმძღვანელოს, რომლის მიხედვითაც მოსწავლეები სწავლობენ როგორც სოლფეჯიოს, ასევე სხვადასხვა ქვეყნებში გავრცელებული საკრავების ისტორიას და სახელწოდებებს, ქართული ინსტრუმენტების ჩათვლით. ამ სახელმძღვანელოს გრიფი მინიჭებული აქვს 2011 წელს განათლების სამინისტროს მიერ.სამწუხაროდ, წიგნი სავსეა მთელი რიგი ლაფსუსებით და უხეში შეცდომებით: მაგალითად, ჩინური ინსტრუმენტი, რომელიც თითქოს ჰგავს სალამურს, მოხსენიებულია, როგორც „სალამური“. არადა, არ შეიძლება, ჩინურ საკრავს ერქვას სალამური. ქალბატონი მაია ოთიაშვილი და განათლების სამინისტრო ვალდებულნი იყვნენ, კარგად ჩაეხედათ მსოფლიო საკრავებისა ისტორიაში და მიხვდებოდნენ, რომ ამგვარ ჩინურ ინსტრუმენტს ჰქვია „ბამბუკი“ (ინგლისურად – „Bamboo”), რადგან დამზადებულია ბამბუკისგან. ასევე არსებობს ბამბუკის სხვადასხვა სახეობები!ასევე, სახელმძღვანელოში ჩინური დასარტყამი ინსტრუმენტი წარმოდგენილია, როგორც დოლი. არადა, ბუნებაში არსებობს მხოლოდ ქართული და სომხური დოლი და ესენიც კი განსხვავდება ერთმანეთისგან – ქართულ დოლს აქვს გადაკრული ცხვრის ტყავი, ხოლო სომხურს – ე.წ. პლასტიკატი. ჩინურ დასარტყამ ინსტრუმენტს ჰქვია „წითელი ყვავილი“ (ინგლისურად – „Red Flower“).დაბოლოს, უხეში შეცდომა თუ გაუგებრობა? სოლფეჯიოს შესწავლას სჭირდება, მინიმუმ, 3 წელიწადი, მაქსიმუმ – 12. ამ სახელმძღვანელოს მიხედვით კი მოსწავლეებმა სოლფეჯიო უნდა შეისწავლონ 1 წელიწადში. გასაგებია, რომ ეს არის ზოგადი წარმოდგენის შექმნა სოლფეჯიოს შესახებ, სკოლა არ არის ვალდებული, საფუძვლიანად შეასწავლოს, მაგრამ როდესაც მეორე, მესამე, მეოთხე და მეხუთე კლასებში ნაწარმოებები ისწავლება ნოტებით, ხოლო სოლფეჯიოს ვასწავლით მე-6 კლასში, ეს როგორ გავიგოთ? თუ ბავშვმა არ იცის სოლფეჯიო, როგორ უნდა დაეუფლოს ამა თუ იმ ნაწარმოებს ნოტებით?! ასევე, სამწუხაროა, რომ მე-6 კლასის შემდეგ, საერთოდ აღარ ისწავლება მუსიკა. შემდეგ ეტაპზე შემოგთავაზებთ, თუ რა გაუგებრობებია მეორე, მესამე, მეოთხე და მეხუთე კლასების მუსიკის სახელმძღვანელოებში.
წაკითხვა
გლობალური კიბერშეტევა და ახალი ვირუსის საფრთხე
ახალი სამუშაო კვირის დასაწყისში სამსახურში დაბრუნებულ ადამიანებს, კიბერშეტევისგან დაუცველი კომპიუტერების ხმარება 150-ზე მეტ ქვეყანაში მოუხდათ. ევროპის პოლიციის სააგენტოს მონაცემებით, ფულის გამოძალვის კომპიუტერული ვირუსი, რომელიც ე.წ. რანსომვეარის ტიპისაა და „უანაქრაის“ სახელითაა ცნობილი, უკვე 100 ათას ორგანიზაციაზე მეტში დაფიქსირდა. ის კომპიუტერში სხვადასხვა ტიპის დოკუმენტებს ბლოკავს მანამდე, სანამ მომხმარებელი მათი გამოთავისუფლებისთვის საფასურს არ გადაიხდის.„მე ის მაღელვებს, რომ რაოდენობა აუცილებლად გაიზრდება“ - განუცხადა ბრიტანეთის "აი-ტი-ვი" ტელევიზიას ევროპის პოლიციის დირექტორმა რობ უაინრაითმა. კოპმპიუტერული უსაფრთხოების ექსპერტები ამშვიდებენ მოსახლეობას და ეუბნებიან, რომ პერსონალური კომპიუტერების ის მომხმარებლები, რომლებიც რეგულარულად უკეთებდნენ თავიანთ სისტემას განახლებას, დაცულები არიან, ხოლო სახელმწიფო დაწესებულებებს და კომპანიებს მკაცრი მითითება მიეცათ, რომ რომ მათი ორგანიზაციების კომპიუტერული სისტემების განახლება უზრუნველეყოთ.ევროპოლი მათ, ვისი ქსელიც უკვე წარმატებით დაბლოკა ვირუსმა, ურჩევს, არ გადაიხადონ ბლოკის მოხსნის თანხა, რომელიც 300 დოლარის ეკვივალენტ ვირტუალურ ვალუტას, ე.წ. ბიტკოინს შეადგენს. რანსომვეარის ავტორების მიერ მსხვერპლისთვის წაყენებული ულტიმატუმი ამბობს, რომ თუ ისინი სამი დღის განმავლობაში თანხას არ გადაიხდიან, გადასახადი გაორმაგდება, ხოლო შვიდდღიანი გადაუხდელობის შემთხვევაში კი მათ მიერ დაბლოკილი და კონტროლირებადი ყველა ფაილი წაიშლება. "ავასტი" - საერთაშორისო პროგრამული უსაფრთხოების კომპანია, რომლის ანტივირუსულ პროგრამას მსოფლიო მასშტაბით 400 მილიონამდე მომხმარებელი ჰყავს, აცხადებს, რომ „უანაქრაის“ რანსომვეარის 57 ათასზე მეტი შეტევა დაფიქსირდა.ნაპოვნია ფუნქცია „სასიკვდილო გადამრთველი“კომპიუტერული უსაფრთხოების ექსპერტები ამბობენ, რომ მიმდინარე კომპიუტერულ შეტევას შეიძლებოდა უფრო სავალალო შედეგები მოჰყოლოდა, რომ არა ახალგაზრდა ბრიტანელი სპეციალისტი, რომელმაც თავად ამ ვირუსის დაუცველობა აღმოაჩინა და დაარქვა „უანაკრიპტორ 2.0“. სპეციალისტმა, რომელმაც საკუთარი თავის იდეტიფიცირება სახელით Malwaretech ისურვა, რანსომვეარის სტრუქტურის შესწავლისას, მასში არსებული ე.წ. სასიკვდილო გადამრთველი აღმოაჩინა.აღნიშნული ფუნქცია ვირუსის შეჩერებას ახერხებს. ის ინფიცირებულ სისტემაში აღწევს და ქსელებს ათავისუფლებს. ბრიტანელმა სპეციალისტმა აღმოაჩინა, რომ ვირუსის საიდუმლო ვებ-მისამართი ინტერნეტის საერთაშორისო ადმინისტრაციის მიერ არავის სახელზე არ იყო რეგისტრირებული და მაშინვე დაარეგისტრირა ის თავის სახელზე. ამაში მან მხოლოდ $ 11 გადაიხადა და მოიპოვა სრული კონტროლი ვებ-მისამართზე, რითაც საგრძნობლად შეასუსტა ვირუსის სიმძლავრე ბრიტანეთში.ექსპერტები გვაფრთხილებენ, რომ კრიმინალებმა, ვინც ვირუსი აამოქმედა, შეიძლება ვირუსის ახალ ვერსიებზე მუშაობენ, რომელსაც ერთგვარი იმუნიტეტი ექნება და „უანაკრიპტორ 2.0“ -ს გაანეიტრალებს. სამწუხაროდ, ამ ვირუსის ახალი ვერსიის კვალი ინტერნეტში უკვე დაფიქსირებულია.გაკვეთილი ყველასთვის: განაახლეთ სისტემაკომპანია „მაიკროსოფტმა“ პროგრამული განახლების სისტემა, რომელიც მსგავსი ვირუსებისგან ავტომატურ თავდაცვას წარმოადგენს, „ვინდოუსის“ კომპიუტერებზე ორი თვის წინ გამოუშვა. მაგრამ, განახლებული ვერსია მთელი მსოფლიოს მასშტაბით ყველა კომპიუტერზე არ გამოუყენებიათ. ამას გარდა, განვითარებად ქვეყნებში მომხმარებელთა უმეტესი ნაწილი გაცილებით დაბალ ფასიან, ან სრულიად უფასო, არალეგალურ პროგრამებს ხმარობს. სწორედ ეს კომპიუტერები გახდა ჰაკერების სამიზნე.ბრიტანეთის ჯანდაცვის ეროვნული სააგენტო ერთ-ერთი პირველი იყო, ვინც ფულის გამომძალველი ვირუსის არსებობის შესახებ განგაში ატეხა. მთავრობამ ზარალის განსაზღვრის და აღმოფხვრის მიზნით საგანგებო შეხვედრა მოაწყო, რომელსაც „კობრა“ დაარქვა. დღის ბოლოს, ეროვნული უსაფრთხოების მდივანმა ამბერ რუდმა განაცხადა, რომ ეროვნული უსაფრთხოების სააგენტო მუშაობას ნორმალურ რეჟიმში აგრძელებს და რომ სისტემის 97% პროცენტი აღდგენილია.ესპანური ფირმა „ტელეფონიკა“, ფრანგული ავტომწარმოებელი „რენო“, იაპონური „ჰიტაჩი“, ამერიკული „ფედექსი“ და გერმანული რკინიგზა იმ ცნობილ ორგანიზაციებს შორისაა, ვინც ვირუსით დაზარალდა. ამ ეტაპზე არცერთი ფირმა ჰაკერებისთვის ფულის გადახდის ფაქტს არ ადასტურებს და არც იმას ამბობს, რომ მომავალში ამ ნაბიჯის გადადგმას აპირებს.ამერიკის ხმა
წაკითხვა
თბილისში ჰააგის სასამართლოს ოფისი გაიხსნება
უახლოეს პერიოდში საქართველოში სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს ოფისი გაიხსნება, - ამის შესახებ ინფორმაციას სახალხო დამცველი უჩა ნანუაშვილი ავრცელებს. მისი თქმით, მიზანი მოსახლეობისთვის საერთაშორისო სასამართლოს საქმიანობისა და 2008 წლის ომის გამოძიების მიმდინარეობაზე სწორი მოლოდინის შექმნაა."ყველა დაინტერესებული ჯგუფის ინფორმირება აუცილებელია. მათ შორის აკადემიური საზოგადოების, სამოქალაქო სექტორის, ხელისუფლების წარმომადგენლების და რაც ყველაზე მნიშვნელოვანია დაზარალებულებისა და მსხვერპლთა ინფორმირება უნდა მოხდეს იმ ეტაპების შესახებ რაც გამოძიების პროცესში გათვალისწინებულია. ამ მიზნით სახალხო დამცველი შეხვედრებს მომავალშიც გააგრძელებს", - განაცხადა უჩა ნანუაშვილმა.განცხადება სახალხო დამცველმა თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში სისხლის სამართლის საერთაშორისო სასამართლოს (ICC) წარმომადგენლების სამუშაო შეხვედრაზე გააკეთა. 
წაკითხვა
ამ ყველაფრის ფონზე ვიცავთ ოჯახის სიწმინდეს?
ახალგაზრდა აქტივისტი გიორგი ბაბუხადია სოციალურ ქსელში სტატუსს აქვეყნებს:„დიდი ზარზეიმით ავღნიშნავთ ოჯახის სიწმინდის დღეს, ათასობით ადამიანი ქუჩაში გამოდის, თითქოს ყველაფერი იდეალურადაა... თითქოს მართლაც საზეიმოდ გვაქვს საქმე... არადა წელიწადში მხოლოდ 17 მაისს ახსენდება ძალიან ბევრს ოჯახი.. არადა რეალობა არის შემდეგი: გაზრდილი ფემიციდის შემთხვევები წლიდან წლამდე, ყოველწლიურად ათასობით ოჯახური ძალადობის გამოვლენილი ფაქტები, ასობით და ათასობით გამოწერილი შემაკავებელი ორდენები პოლიციის მიერ, უამრავი ნაადრევი ქორწინების გამოვლენილი შემთხვევები და იძულებით გათხოვილი 13-14 წლის გოგონები, ოჯახებში ლამის მონად გადაქცეული უამრავი ქალი, და ა.შ. ამის გაგრძელება ძალიან სიღრმისეულადაა შესაძლებელი, ეს ყოველდღიური ქართული რეალობაა („გარდა 17 მაისისა“) რომელსაც სათანადო ყურადღებას არავინ უთმობს.. რამდენი ახალგაზრდა გოგო მოკლა მისმა ყოფილმა და წაართვა მას ბედნიერება.. მომავალი.. სიცოცხლე.. რამდენი ქალი მოკლა ქმარმა და უდედოდ დატოვა მცირეწლოვანი ბავშვები, რამდენი ქალი ცხოვრობს ყოველდღიურად შიშსა და ტერორში, წართმეული აქვს თავისუფლება.. რამდენი დედაა დაშორებული წლობით შვილებს და გადახვეწილია საზღვარგარეთ, რომ ლუკმა პურის ფული იშოვნოს, რამდენი ბავში იზრდება უდედოს, რამდენმა ქალმა თქვა ოცნებებზე უარი გათხოვების შემდეგ.. რამდენი... რამდენი... რამდენი... ეს სია ძალიან გრძელია და ეს არავის აინტერესებს, ამაზე არავინ იღებს ხმას, ყოველივე ამის ფონზე კი გაგვაჩნია კი ოჯახური სიწმინდე? ამ ყველაფრის ფონზე ვიცავთ ოჯახის სიმტკიცეს? არა, არ ვიცავთ, ამის ღრმა იმიტაციას ვქმნით.. 13 წლის ბავშვს, რომელიც იძულებით გაათხოვეს ექნება კი „წმინდა“ ოჯახი?! ყველამ თქვენ გულებში ჩაიხედეთ, ეს ყველაფერი კარგად გაიაზრეთ და მერე იზეიმეთ გულწრფელად ოახის სიწმინდის დღე!“ - წერს სოციალურ ქსელში გიორგი ბაბუხადია.
წაკითხვა
გიორგი მამულაშვილი: 72 წლის წინ კაცობრიობამ შეძლო დიდი ბოროტების, საფრთხისა და ძალადობის დამარცხება
„საზოგადოება 2030“-ის ხელმძღვანელი გიორგი მამულაშვილი მოქალაქეებს ფაშიზმზე გამარჯვების დღეს ულოცავს. როგორც მამულაშვილი აღნიშნავს, 72 წლის წინ კაცობრიობამ დიდ ბოროტებასა და ძალადობაზე გაიმარჯვა. "დღეს 9 მაისია, ფაშიზმზე გამარჯვების დღე. სწორედ 72 წლის წინ, კაცობრიობამ შეძლო დიდი ბოროტების, საფრთხისა და ძალადობის დამარცხება. მინდა, თითოეულ მოქალაქეს მივულოცო ეს ისტორიული და ძალიან მნიშვნელოვანი დღე. კარგად უნდა გავაცნობიეროთ, რომ ფაშიზმზე გამარჯვება არ ნიშნავს ერთ კონკრეტულ ქვეყანასა ან ლიდერზე გამარჯვებას, ეს არის გამარჯვება ბარბაროსობაზე. არაერთმა ადამიანმა საკუთარი სიცოცხლის ფასად თავისუფალი მომავალი აჩუქა ახალ თაობებს. სწორედ მათი თავგანწირვის შედეგია ეს ბრწყინვალე გამარჯვება. მათ შორის, იმ 300 ათასამდე ქართველის, რომლებიც გმირულად დაეცნენ ბრძოლის ველზე. ამ დღეს განსაკუთრებით ვულოცავ მეორე მსოფილიო ომის მონაწილეებს, ჩვენს ვეტერანებს. ადამიანებს, რომლებმაც გამოიჩინეს წარმოუდგენელი თავდადება და სიმტკიცე. მე, როგორც ქვეყნის რიგითი მოქალაქე, ქედს ვიხრი მათ წინაშე. დღეს, როგორც სახელმწიფოს, ასევე საზოგადოების ვალი და პასუხისმგებლობაა ვიზრუნოთ ვეტერანებზე. ამ ადამიანებს განსაკუთრებული ყურადღება სჭირდებათ და ეს ჩვენი ერთ-ერთი გამოწვევაა. მათ უნდა ჰქონდეთ ყველა პირობა ღირსეული ცხოვრებისათვის. ეს ცივილიზებულ სამყაროში სახელმწიფოებრიობის ერთ-ერთი დამახასიათებელი ნიშანია", - განაცხადა გიორგი მამულაშვილმა. 
წაკითხვა
" დემოკრატიის ახალგაზრდა ქომაგის" ჯილდოს მფლობელი მოზარდი გახდა!
15 წლის გიორგი შელეგია -" დემოკრატიის ახალგაზრდა ქომაგის" ჯილდოს მფლობელი გახდა - გამოვლინდა ლიდერი რომლიც ცდილობს შექმნას შესაძლებლობები!22 აპრილს  ივანე ჯავახიშვილის სახელობის თბილისის სახელმწიფო უნივერსიტეტში გამართულ IV სტუდენტურ კონფერენციაზე, საარჩევნო სისტემათა საერთაშორისო ფონდმა (IFES) და სამოქალაქო განათლების ლექტორთა ასოციაციამ (CELA)-ამ  "დემოკრატიის ახალგაზრდა ქომაგის " გამარჯვებული გამოავლინა, რომელიც 15 წლის გიორგი შელეგია აღმოჩნდა. აღნიშნული ნომინაციის გამარჯვებულს პირველად გადაეცა დემოკრატიის ახალგაზრდა ქომაგის ყოველწლიური ჯილდო დემოკრატიის, დემოკრატიული ღირებულებებისა და კარგი მმართველობის პრინციპების ხელშეწყობის საქმეში გაწეული ძალისხმევისათვის.  ჯილდო საგანგებოდ დაწესდა იმ მოქალაქეების ღვაწლის დასაფასებლად და წარმოსაჩენად, რომლებმაც თავდადებით იშრომეს დემოკრატიისა და მმართველობის პრინციპების დასაცავად და თავიანთი საქმიანობით ხელი შეუწყვეს დემოკრატიული ღირებულებების: თანასწორობის, ტოლერანტობის, მრავალფეროვნებისა და ადამიანის უფლებების პატივისცემის გავრცელებასა და განვითარებას საქართველოში.„გიორგისათვის ძალიან მნიშვნელოვანია ამ ასაკში და განვითარების ამ ეტაპზე სათანადოდ დანახული იქნას მისი შრომა და მოტივაცია, რომელსაც ნამდვილი მოხალისეობრივი მოტივაციითა და შინაგანი მოწოდების საფუძველზე ახორციელებს, რათა მან ამ სულისკვეთებისა და მოტივაციის შენარჩუნება და გაგრძელება შეძლოს, რომელიც არის სტიმული და მისაბაძი მაგალითი მისივე თანატოლებისათვის, რათა კიდევ ერთხელ დავრწმუნდეთ, რომ დემოკრატიულ საზოგადოებაში შრომა ნამდვილად ფასდება“-აღნიშნა IFES საქართველოს მრჩეველმა ახალგაზრდობის საკითხებში, აუგუსტა ფედერსტონმა.გიორგი შესახდებ გარკვეულ წრეებსი უკვე ბევრი სმენიათ, ის ცნობილია როგორც ახალგაზრდა გამომგონებელი. სწორედ გაითვალისწინა რა ის წინაღობები,პრობლემები და  რომელის მას და მის თანატოლებს შეხვდათ როგორც ახლაგაზრდა მეცნიერებს იმ გზაზე რასაც ინოვაციური ქართველოს გზა ქვია . შედეგად თანამოაზრეებთან ერთად ჩამოაყალიბა "საქართველოს ახალგაზრდა მეცნიერთა კლუბი " სადაც გააერთიანა საერთო ინტერესებსი მქონე ახალგაზრდები . ამას გარდა შეიქმნა პროექტი "აღმოაჩინე ქართულად" რომელის უმნიშვნელოვანესია საქართველოს ინოვაციური მეცნიერების და ნოვარტორული ახალგაზრდული ფრთის განსავითარებლად. კერძოდ კი პროექტი რომელიც გულისხმობს პორტალის შექმნას პირებისთვის ვისაც აინტერესბთ სამეცნიერო თუ ნოვატორული იდეების გაცნობა (არაშაბლონური ფორმით როგორც საუნივერსიტეტო პორტალებზეა) ,პორტალზე განთავსდება საჯარო ლექეციები, სტატიების,გამოცდილებები და ასევე ყველა წარმატებული თუ წარუმატებელი იდეები ქართულ ენაზე მათთვის ვინც ვერ ფლობს სამეცნიერო ინგლისურ ენას.მისი ეს პროექტი ემსახურება ახლაგაზრდა მეცნიერების მხარდაჭერას.პორტალზე ასევე განთავსდება ქართველი მეცნიერების გამოცდილებები ინგლისურ ენაზე -მათი პოპულარიზაციისა და უკეთესი კომინიკაციის უზრუნველყოფის მიზნით. ის არის ლიდერი რომლიც ორიენტირებულია თანატოლების შესაძლებლობების ზრდისა და განვითარებისაკენ. პროექტმა მხარდაჭერის დაპირება მოიპოვა პრეზიდენტის ადმინისტრაციისაგან და ინოვაციების განვითარების ცენტრისაგან.(მიმდინარეობს მოსამზადებელი სამუშაოები) პროექტში გაერთიანებულია 35 ახალგზარდა (ახალგაზრდა მეცნიერების კლუბის წევრები)  . ამ პროექტის მაშტაბული პრეზენტაცია გაიმართა ტექნოპარკის საკონფერენციო დარბაზში 24 აპრილს.  (წყარო http://inncheck.webs.com )წარმატებებს ვუსურვებთ გიორგის ,იმედი გვინდა ვიქონიოთ რომ ასეთი ახალგაზრდები მართლაც შეძლებენ ის რეალობა და შესაძლებლობები რომლის მისაღწევა ასე მოტივირებულად და ყოველგვარი დახმარების გარეშე იღწვიან.   
წაკითხვა
„პუტინის მოძმე ბაიკერები საქართველოში აქციის გამართვას აპირებენ, აღკვეთეთ ეს პროვოკაცია“
ახალგაზრდა აქტივისტი გიორგი ბაბუხადია სოციალურ ქსელში განცხადებას ავრცელებს:„როგორც ცნობილი გახდა, მიმდინარე წლის 9 მაისისთვის კრემლთან აფირილებული და პუტინის მეგობარი ბაიკერთა ჯგუფი, სახელად „ღამის მგლები“, აპირებენ საქართველოს ტერიტორიაზე შემოსვლას და საზღვრის გადმოკვეთას, ხოლო 9 მაისს სხვა ქართულ პრორუსულ ძალებთან ერთად ვაკის პარკში აქციის გამართვას. აღნიშნულ ჯგუფს შესვლა შეზღუდული აქვს ევროპის ბევრ ქვეყანაში, მათ შორის ისინი არ შეუშვეს პოლონეთში, ხოლო გერმანიამ მათ ვიზები გაუუქმა, უფრო სიღრმისეულად რომ წავიდეთ, ეს კლუბი 1989 წელს შეიქმნა და მას შემდეგ თანამშრომლობს რუსეთის ხელისუფლებასთან, არაერთხელ გავრცელებული ინფორმაციით, მათ სწორედ ხელისუფლება აფინანსებს, ასევე რუსეთის პრეზიდენტ ვლადიმირ პუტინს პირადი კონტაქტი აქვს „ღამის მგლების“ პრეზიდენტ ალექსადრ ზალდასტანოვთან, .აგრეთვე ისინი ხშირად ხვდებიან ხოლმე ერთმანეთს. მათ ხშირად პუტინის დაჯგუფებადაც მოიხსენიებენ, ხოლო აშშ-ს ისინი შავ სიაში ყავს შეყვანილი. ვსვამ კითხვას, რატომ უნდა გადმოკვეთონ უპრობლემოდ საზღვარი და მართონ საქართველოში აქციები პუტინის „ძმებმა“ და მისი პოლიტიკის ღია მხარდამჭერებმა? იმ ფონზე როცა საქართველოს ტერიტორიების 20% ოკუპირებულია რუსეთის მიერ, დღემდე აქტიურად გრძელდება მავთულხლართების გაბმა საქართველოს ტერიტორიაზე და ყოველწლიურად ასობით ადამიანს იტაცებენ ოკუპანტები ჩვენივე მიწიდან, იმ ფონზე, როდესაც პუტინი საქართველოს სახელმწიფოებრივობის ღია და დაუფარავი მტერია, იმ ფონზე, როდესაც რუსეთის თითოეული ნაბიჯი პროვოკაციულია და საქართველოს წინააღმდეგაა მიმართული, მოვუწოდებ ხელისუფლებას სათანადო რეაგირება მოახდინოს და არ დაუშვას პუტინის დაჯგუფების საქართველოში შემოსვლა, რადგან ეს ჩვენს მორალურ და სახელმწიფოებრივ პრინციპებს ეწინააღმდეგება! პუტინის სიმბოლიკის ფრიალს და მსგავს პროვოკაციებს არავინ შეეგუება, მიიღეთ გონივრული გადაწყვეტილება ძვირფასო ხელისუფლებავ და აღკეთეთ ეს პროვოკაცია!“ - წერს გიორგი ბაბუხადია
წაკითხვა

უახლესი